ZARYS HISTORII POLSKIEJ MISJI KATOLICKIEJ W LUBECE

Po drugiej wojnie światowej pozostaje w Lubece spora grupa Polaków, w większości tych, którzy przymusowo pracowali w III Rzeszy. Do nich dołączają uciekinierzy przed reżimem komunistycznym i przesiedleńcy, zwłaszcza z Pomorza Zachodniego (dziś groby z w/w grup są w „kwaterze polskiej” na cmentarzu komunalnym Vorwerk).

Duszpasterze z Hamburga, znający język polski (w Hamburgu historia „grupy polskiej” ma około 100 lat), oraz księża polscy z obozu koncentracyjnego w Dachau, opiekując się Polakami, próbują organizować struktury duszpasterstwa również na tutejszych terenach.

5 czerwca 1945 roku papież Pius XII eryguje, czyli oficjalnie ustanawia, struktury Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech, które wcześniej nie były zorganizowane.

Nabożeństwa i duszpasterstwo „grupy polskiej” w Lubece koncentrują się wokół kościoła Serca Pana Jezusa przy Parade 4 (krypta „Czterech Męczenników Lubeckich” jest szczególnym miejscem spotkań eucharystycznych).

Wrzesień 1951 – ks. Skiba otwiera oficjalnie duszpasterstwo polskie w Lubece.

Marzec / kwiecień 1952 – ks. Dubiel opiekuje się duszpastersko “grupą polską” w Lubece.

Kwiecień / 1953 – ks. Stanisław Ren, (zm. 20. 04. 1993 w Lubece), kapłan diecezji poznańskiej, były więzień z Dachau, organizuje początki dzisiejszej Polskiej Misji Katolickiej na terenach Lubeki i Szlezwiku-Holsztyna.

Msze św. odprawiane są dalej na Parade.

W Lubece życie duszpasterskie skupia się również w obozach przy Lohnmühle, gdzie mieszka ks. Ren i większość Polaków.

Do misji lubeckiej należy również m. in. Neustadt, gdzie żyła spora (dziś już niewielka ) grupa Polaków. Groby tych, którzy odeszli, znajdują się na tamtejszym cmentarzu.

01.01.1980 – Opiekę duszpasterską nad PMK w Lubece, ze względu na chorobę ks. Rena, obejmuje ks. Franciszek Mrowiec – kapłan diecezji wrocławskiej. Swoją dynamiczną pracą rozszerza działalność misyjną na Kilonię i Flensburg. W 1984 roku wyodrębnia z misji lubeckiej nową, samodzielną misję w Kilonii.

Kwiecień / 1980 – ks. Mrowiec przenosi duszpasterstwo misji lubeckiej z małej krypty przy Parade do kościoła św. Konrada przy Jürgen-Wullenwever Str. 8. Za jego czasów napływa też nowa fala emigracyjna tzw.”solidarnościowa”, która trwa do przełomu lat 1988/89.

Rok 1987 – ks. Franciszek Mrowiec zostaje odwołany przez władze kościelne do Würzburga, gdzie obejmuje urząd rektora PMK w Niemczech.

01.07.1987 – obowiązki duszpasterskie w PMK w Lubece przejmuje ks. Henryk Kuczera, kapłan diecezji wrocławskiej.

Konfrontowany z problemami społeczno – politycznymi końcowych lat “80-tych” opiekuje się Rodakami w domach azylanckich. W latach 1987 – 1990 istniało na terenie Szlezwiku – Holsztyna 36 takich ośrodków.

Od 1987 roku misja rozrasta się liczebnie (do ok. 7,5 tys. wiernych). Nauka religii dla dzieci i młodzieży staje się dla ks. Henryka Kuczery priorytetem pracy duszpasterskiej. Od samego początku współpracuje z Radą Pastoralną.

Msze św. celebrowane są m.in. w Plön, Möln, Eutin, Neumünster, Ratzeburgu, Ahrensbök i Neustadt.

Grudzień / 1988 – wprowadzona zostaje druga, dodatkowa Msza św. niedzielna w kościele św. Konrada, a w lutym 1991 Msza św. sobotnia w kościele św. Franciszka na Moislingu, aby umożliwić wiernym swobodniejszy udział w Eucharystii.

23.06.1991 – ówczesny, protestancki biskup lubecki Wilckens, jako pierwszy niemiecki biskup w historii PMK w Niemczech uczestniczy wraz z biskupem Jeżem z Koszalina i biskupem Jaschke z Hamburga u nas Lubece w nabożeństwie ekumenicznym w kościele św. Konrada – tzw.”polskim kościele”.

15.08.1992 – nabożeństwo związane z prośbą o beatyfikacje ks. Jerzego Popieluszki. W PMK w Lubece gości ojciec ks. Jerzego wraz z drugim synem i jego żoną. Zorganizowana jest wystawa poswięcona: ” Męczennikowi – Przyjacielowi – Koledze”.

19 / 20.06.1997 – gości w PMK w Lubece, zaproszony przez Miasto, prezydent RP – Lech Wałęsa.

1998 – w Neumünster powstaje, wyodrębniony z PMK w Lubece (po 11 latach dojazdów), samodzielny ośrodek duszpasterski dla dobra wiernych.

Nieustannie trwają starania o większy kościół i pomieszczenia dla spotkań duszpasterskich.

„Walczymy” o kościół Heilig Geist – Ducha św. Udaje się. W kwietniu 2004 powstaje możliwość przeniesienia Misji do kościoła Heilig Geist.

Czerwiec / 2004 Kościół św. Konrada zostaje sprofanowany i wystawiony na licytację.

13.06.2004 – w kościele Heilig Geist zostaje po raz pierwszy odprawiona Msza św. w języku polskim.

22.08.2004 – ks. biskup Jaschke z Hamburga celebruje historyczną Mszę św. dla Polaków i Niemców, potwierdzając tym decyzję o usytuowaniu PMK w kościele Ducha św.

17.09.2004 – zostaje podpisane porozumienie pomiędzy parafią Ducha św. i PMK w Lubece, dotyczące współpracy i odpowiedzialności za kościół Ducha św.

Akt ten zakończył 17 – letnie starania o prawdziwy budynek kościelny i godne miejsce gromadzenia się na Eucharystii dla Polaków zamieszkałych w Lubece.

Tekst: Urszula Jaros-Macyjewski, Ks. Henryk Kuczera

28.08.2016 – ks. kanonik Henryk Kuczera odprawia ostatnią mszę świętą we wspólnocie w PMK w Lubece. Była to msza dziękczynna za jego posługę w naszej misji, która trwała nieprzerwanie przez 29 lat. Ksiądz Henryk Kuczera pełnił obowiązki proboszcza do końca sierpnia.

1.09.2016 – obowiązki proboszcza obejmuje kapłan diecezji tarnowskiej ks. Mariusz Drwal.

18.09.2016 – odbyło sie uroczyste wprowadzenie ks. Mariusza Drwala na urząd proboszcza. Uroczystością przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji Hamburga bp. Hans-Jochen Jaschke.